پمپ بنزینمالکان ذاتاً از بازیافت سوخت و گاز آگاه هستند. با این حال، اغلب این سوال مطرح می شود: بازیافت سوخت و گاز دقیقاً چگونه حاصل می شود؟ در این وبلاگ، چندین روش بازیابی هیدروکربن را بررسی خواهیم کرد و مزایا و معایب آنها را نشان خواهیم داد.
روش جذب
جداسازی نفت و گاز از هوا از طریق روش جذب از جاذب هایی مانند کربن فعال، سیلیکاژل یا الیاف فعال استفاده می کند. هنگامی که نفت و گاز با این عوامل تعامل دارند، نفت و گاز روی سطح ماده جاذب جذب می شود. نفت و گاز غنی متعاقبا با استفاده از پمپ خلاء یا روش های دیگر برای مایع سازی خارج می شوند، در حالی که حداقل بخار باقی مانده در هوا از طریق لوله های اگزوز خارج می شود.
مزایا:
- روش جذب میتواند بازده تصفیه بالایی را به دست آورد.
- غلظت تخلیه کم است و اغلب به آستانه های حداقل می رسد.
معایب:
- وجود ترکیبات آروماتیک فرار، مانند سه بنزن، میتواند کربن فعال را غیرفعال کند و منجر به مشکلات ثانویه آلودگی شود.
- کربن فعال داخلی عموماً فقط حدود 7 درصد راندمان جذب دارد و طول عمر محدودی دارد و هر دو سال یکبار نیاز به تعویض دارد.
روش جذب
تکنیک جذب، جداسازی نفت و گاز از هوا را امکان پذیر می کند و از حلالیت اجزا در یک جاذب استفاده می کند. معمولاً روغنهای{1} با درجه پایین مانند دیزل به عنوان جاذب عمل میکنند. این جاذب از بالای برج جذب پاشیده می شود، جایی که نفت و گاز با آن در تماس جریان مخالف قرار می گیرند. اجزای هیدروکربنی از طریق جذب انتخابی جذب می شوند، در حالی که گازهای غیرجذب{4} از طریق یک شعله گیر تخلیه می شوند. پس از اینکه ماده جاذب در یک مخزن جذب خلاء{6}}آلوده زدایی شد، هیدروکربنها متمرکز شده و دوباره جذب-میشوند.
مزایا:
- این فرآیند نسبتاً ساده است و به سرمایه اولیه کمی نیاز دارد.
معایب:
- نرخ بازیابی عموماً حدود 80٪ است که با استانداردهای ملی فعلی مطابقت ندارد.
- تجهیزات فضای قابلتوجهی را اشغال میکنند، در نتیجه مصرف انرژی بالا و تقاضای زیاد برای جاذب اضافی، منجر به افت فشار زیادی میشود که میتواند به 5000Pa نزدیک شود.
روش احتراق مستقیم
این روش شامل اکسیداسیون و احتراق مستقیم گازهای هیدروکربنی تولید شده در حین ذخیره سازی و حمل و نقل است. در حالی که این فرآیند دی اکسید کربن، آب و هوا تولید میکند-که منجر به انتشار گازهای گلخانهای خالص میشود-این تکنیک صرفاً بهعنوان یک اقدام کنترلی به جای فرآیند بازیابی عمل میکند، در نتیجه فاقد هرگونه مزیت اقتصادی است زیرا در بازیابی محصولات نفتی ناکام است.
روش جداسازی غشایی
روش جداسازی غشایی از غشاهای پلیمری تخصصی استفاده می کند که ترجیحاً اجازه نفوذ هیدروکربن را می دهد. تحت شرایط فشار خاص، مولکول های بخار روغن ابتدا به غشای پلیمری نفوذ می کنند، در حالی که اجزای هوا حفظ و دفع می شوند. سپس هیدروکربن های غنی شده به مخزن نفت منتقل می شوند یا در معرض سایر فرآیندهای مایع سازی قرار می گیرند.
مزایا:
- فناوری پیشرفته است و جریان کلی فرآیند نسبتاً ساده است.
- محصولات روغن مایع بازیابی شده از نظر بصری آشکار هستند و ارزیابی کیفیت را تسهیل میکنند.
معایب:
- سیستمهای جداسازی غشایی برای عملکرد مؤثر به جریان و فشار گاز پایدار نیاز دارند.
در نتیجه، درک روش های مختلف بازیابی سوخت و گاز برای دارندگان پمپ بنزین ضروری است. هر روش دارای مزایا و معایب منحصر به فردی است که به مالکان اجازه می دهد تا تصمیمات آگاهانه ای اتخاذ کنند که به بهترین وجه با نیازهای عملیاتی و الزامات نظارتی آنها مطابقت دارد. با-تاکید روزافزون بر مسئولیت زیست محیطی، بازیابی مؤثر هیدروکربن نه تنها مفید است- بلکه ضروری است.
